Het is 30 juni. Bij het slavernijmonument in Rotterdam worden kransen gelegd bij de herdenking van het slavernijverleden van Nederland. Een moment die in teken staat van pijn, verdriet, onrecht en littekens uit het verleden. Een moment waarbij Nederland eigenlijk stil zou moeten staan bij hoe er omgegaan wordt met het slavernijverleden. Een verleden waarvoor nog steeds geen excuses zijn aangeboden. Een moment waarbij helaas niet stilgestaan wordt bij de voortdurende ongelijkwaardigheid in ons land. Op zo’n moment slaagt een burgemeester er wél in om een herdenking te besmeuren.

Als je de media zou moeten geloven, zou je de indruk krijgen dat burgemeester Aboutaleb een man met een objectieve kijk op de wereld is. Een voorbeeld voor velen met een migratieachtergrond. Op 30 juni kwam dat echter -wederom- niet naar voren. Aboutaleb vond het nodig om bij deze herdenking een onderwerp aan te snijden, waar het moment totaal niet voor was.

Er ging een brief rond waarin Aboutaleb verzocht werd niet te spreken op de herdenking van 30 juni. De manier waarop hij in november 2016 vermeende anti zwarte piet activisten had behandeld heeft namelijk kwaad bloed gezet in de Afro gemeenschap. De vermeende activisten waren onderweg naar Maassluis, maar werden zonder pardon ingesloten door de politie en een voor een opgepakt en weggevoerd. Terecht vond Aboutaleb. Hij keurde het buitensporig geweld die de agenten toepasten op de vermeende activisten goed.

Het is dan ook niet raar dat er geluiden opgingen om Aboutaleb niet te laten spreken op de Keti Koti herdenking. Desondanks ging hij toch en had hij lucht gekregen van de brief die rondging. Hij sprak in zijn speech de aankondiging uit dat hij het onderwerp zelf zou aansnijden. Vervolgens vuurde hij een betoog af dat de discussie over de karikaturale opvoering van de Afro mens genaamd Zwarte Piet geleidelijk gevoerd diende te worden. Hij stond nota bene onder het slavernijmonument! Het is moeilijk om een burgemeester serieus te nemen die om de guurrechtse onderbuik tevreden te stellen ruige uitspraken doet over het leuk moeten vinden van een cartoon van de profeet Mohammed. Dit op straffe van “oprotten”. Diezelfde burgemeester blaast daarbij hoog van de vrijheid van meningsuiting toren. Maar.. Vervolgens laat deze burgemeester die vrijheid van meningsuiting hardhandig neerslaan op het moment dat dit niet in het guurrechtse straatje past.

Ronduit schofferend is het verder Zwarte Piet te betrekken bij een speech onder het slavernijmonument (…dus het heeft een link aldus de speechschrijver van burgemeester Aboutaleb) om vervolgens het probleem van Zwarte Piet niet in te willen zien. Oproepen om een discussie over een racistische karikatuur van Afrikanen en de Afrikaanse diaspora geleidelijk te laten voeren terwijl je onder een slavernijmonument staat? Dat getuigt niet van veel kennis óf het zichzelf voor de gek houden door niet in te willen zien dat door hem zwarte pijn ondergeschikt gemaakt wordt aan de guurrechtse onderbuik. In feite heeft Aboutaleb de gemeenschap gelijk gegeven en hiermee laten zien dat hij niet thuishoort op de herdenking van het slavernijverleden.

Nu constateer ik incident na incident (na hoeveel incidenten spreken wij van een patroon?) dat de burgemeester niet leert van zijn fouten. Dat hij een aardige grote plaat voor zijn hoofd heeft. Wellicht ligt dit aan een gebrek aan kennis van zaken. Ik heb wel wat voorbereidingsmateriaal voor de volgende Keti Koti voor burgemeester Aboutaleb. Ik stel het volgende voor:

  • doe mee aan de tour waarbij je het verborgen slavernijverleden kunt zien in de stad Amsterdam;
  • bekijk de documentaire: Zo zwart als roet;
  • lees het boek de Roofstaat om een idee te krijgen wat de mensen in de voormalige koloniën hebben moeten doorstaan;
  • zoek de term Black Face op en waarom Black Face in alle landen behalve Nederland en België niet is toegestaan;
  • lees op de website van de ‘Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren’ het artikel: ‘Cultuur en migratie in Nederland. Veranderingen van het alledaagse 1950-2000(2005)–Hester Dibbits, Isabel Hoving, Marlou Schrover’.

Misschien begrijpt u dan dat de verandering (!) van Zwarte Piet, niet geleidelijk kan gaan. Het bewijst ook de ongevoeligheid van uw uitspraak op 30 Juni.

Mocht het zo zijn dat u hierna nog steeds niet begrijpt waarom men u niet wilde laten spreken op de herdenking in Rotterdam.. Blijft u dan alstublieft volgend jaar thuis en geef het podium aan iemand anders. Uw aanwezigheid is belangrijk, maar als u geen begrip of kennis heeft over hoe pijnlijk het is om anno 2017 een figuur zoals Zwarte Piet verdedigd te zien worden onder het slavernijmonument.. Spaar uzelf in het vervolg de moeite en laat uw stoel leeg.

Jane Ortet